Ο Βαλδουίνος Δ΄ της Ιερουσαλήμ γεννήθηκε το 1161 και ανήλθε στον θρόνο σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών κληρονομώντας ένα βασίλειο γεμάτο προκλήσεις και απειλές. Η εποχή του ήταν ταραγμένη με τα Σταυροφορικά κρατίδια να βρίσκονται υπό διαρκή πίεση από τις δυνάμεις του Σαλαντίν και
εσωτερικούς πολιτικούς τριγμούς.
Από παιδί ο Βαλδουίνος βρέθηκε αντιμέτωπος με τη λέπρα, μια ασθένεια που αργά αλλά σταθερά κατέστρεφε τη σωματική του ακεραιότητα. Η μεγαλύτερη απόδειξη της στρατηγικής και του θάρρους του ήρθε στη Μάχη του Μοντζιζάρτ το 1177, όταν παρά το νεαρό της ηλικίας και της ασθένειας,
οδήγησε προσωπικά τον στρατό του σε υπέρτερη νίκη ενάντια σε «κολοσσιαίο» αριθμητικά εχθρό. Οι στρατιώτες, είδαν το πρόσωπό του καλυμμένο με μάσκα και δεν ένιωσαν φόβο. Αντίθετα, ένιωσαν υπερηφάνεια και ασφάλεια καθώς η μάσκα δεν έκρυβε αδυναμία αλλά αποκάλυπτε
αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα.
Ένας ανήλικος «ανεξίτηλος» βασιλιάς παρουσιάζεται ως γενναίος, σοφός και αξιοθαύμαστα ψύχραιμος ηγέτης. Η ασθένεια δεν επηρέασε την αποφασιστικότητά του, κάτι που τον έκανε θρύλο στην ευρωπαϊκή και μεσαιωνική παράδοση.
Ο Βαλδουίνος Δ’ θεωρείται ένας από τους πιο αγαπητούς και τραγικούς βασιλιάδες των Σταυροφόρων.
Γιώργος Μοσχόπουλος, Γ1
